Çocuğumun rahatsızlığını ilk öğrendiğimde dünyam yıkıldı.Biranda  bundan sonraki hayatımız şöyle bir gözümün önünden geçti.Öyle korktum ki, gün geçtikçe tedavimiz devam edip iyiye gittikçe rahatlıyor insan. Oğlumun kolunu kaybetmemiz bizi üzüyor, bunu sonucunda hayatını kazanması çok daha mutlu ediyor.Şu anda tedavimiz iyiye gittiğini söylüyorlar, dünyalar bizim oluyor.Çocuğum sağlıklı olarak yanımda olsun da varsın bir kolu olmasın.Fakat hayatım boyunca endişe ve korku içinde yaşayacağım bu bir gerçek.

Annesi  : Cemile Balıkçı