Ceykan benim ilk ve tek çocuğum.. Evliliğimizin 5.yılında tedaviyle oldu. Çok istiyordum anne olmayı ve Ceykan karnıma düştüğünde dünyalar benim oldu. Derken Ceykan doğdu.3 bucuk aylık olana kadar hersey cok güzeldi ama sonra Ceykan ishal oldu. Olsun dedik her bebek ishal olabilir. Götürmediğimiz doktor kalmadı ama ishalini bir türlü geçiremedik,tam üç ay boyunca. Artık Ceykan iyiden kötüleşti,deride kızarıklıklar başladı ve oğlum hiç gülmüyordu artık annesine, çok halsizdi. Baktık küçük yerde olmuyor üniversite hastanesine götürdük ve bize apar topar yatış verdiler. Gören bütün doktorlar hayretler içinde kalıyordu. Daha ilk muayenede karaciğer ve dalak 2cm ele geliyordu,ben ağlıyordum… Önce ciddi bir inek sütü proteini alerjisinden şüphelenildi. Ultrason,röntgen,kan tahlilleri ve bir suru tetkik yapıldı.Sonra deri biopsisiyle LANGERHANS HÜCRELİ HİSTİOSİTOZ (LCH) tanısı koyuldu. Doktorumuz hastalığı anlatırken kanser değil diye başladı. Şoktaydım, dondum kaldım. Ama doktorumuz kanser değil fakat kemoterapi alacak uzun süre, tedavisi var üzülme dedi. Çok sevinmiştim kanser olmadığına ,ama bilemezdim ki kanserden farkı olmayan, hatta daha tehlikeli bir hastalık olduğuna… Ve Tülay Aktaş Onkoloji  servisine geldik,tedavimiz başladı ve ben hastalığın ciddiyetinin farkına varmıştım. oğlumun nerdeyse bütün vücudunu tutmuştu bu illet. İlk verdikleri kemoterapiye yanıt vermediği gibi iyiden ilerlemişti hastalığı… Kemik iliği nakli yapılabileceğini düşündükleri için doku tiplerine bakılıp kemik iliği taramaları başlatıldı. Sonra Ceykan’ın ilacı değiştirildi. Eczacılar Birliği aracılığıyla yut dışından ilaç getirildi. Tam yanıt verdi derken 12 hafta boyunca ilaç alamadı,çünkü yurt dışındaki firmada ilaç yoktu. İlaç 12 hafta sonunda geldi ve tedaviye tekrar başlandı. Ama hastalık çoktan nüks etmişti bile acil nakil yapılması gerektiğini soyledıler ama uygun donör bulunamamıştı… Oğlum gitgide eriyordu sanki karşımda. Ve birkaç hafta sonra hocamız ceykana uygun donörün Amerika’dan bulunduğunu söyledi… Bu arada biz kordon kanını beklerken Ceykan’ın hastalığında kullanılan yeni bir ilacı kullanmak istediklerini söylediler. Ve yine Eczacılar Birliği aracılığıyla bu ilaçta getirildi. Bir kür uygulandı, sanki bu ilaca da kısmi yanıt vermişti ama olmadı. Sürekli nüks ediyordu hastalık ve kesin nakil kararı verildi. Nakilden önce doktorumuzla görüştüm, tabiki Ceykan iyi olacak diye yapıyoruz nakli dedi. Ama ben anladım çokta ümitli olmadıklarını. Fakat ben ümitliydim, milyonda bir görülen bu hastalık bizi bulmuştu, milyonda bir bile iyileşme ümidi olsa bu Ceykan olabilirdi çünki… Ve biz büyük korkularla nakil odasına girdik. Ceykan’a 10 günlük tedavi sonrasında kordon kanı nakledildi. Artık sadece bekliyorduk Ceykan’ın iyi olmasını. Nakilden 15 gün sonra o güzel haber geldi; kemik iliği tutuyordu. 62 gün sonunda nakil odasından çıktık ve Ceykan çok iyiydi. 14cm olan karaciğer ve dalak 7cm ye düşmüştü, hiç yükselmeyen kan değerleri hızla yükseliyordu. 4gün serviste kaldık ve artık evimizdeydik. Ama hala benim içimde bir korku vardı; hastanede yaşadığımız o zorlu 15 ayı unutamıyordum. Ya hastalık geri gelirse… Ama o kötü günler bitmişti sonunda.

Ceykan’ım şuan 3 yaşında, yürüyor, koşuyor, yemek yiyor, oynuyor ve karaciğer ile dalak normal büyüklüğünde. Hiç ele gelmiyor.

Allah’ım inşallah bu hastalıkla savaşan bütün hastalara şifa verir.

Ceykan’ın tedavisinde Tülay Aktaş Onkoloji Hastanesi’ndeki tüm doktorlarımıza, hemşirelerimize bize yardımcı olan,emeği olan herkese sonsuz teşekkürler.Eğer tedavi sırasında yada anlattıklarımda bir hatam olduysa bütün hocalarımdan,hemşirelerden ve personellerden özür dilerim. Allah’ım bu mucizeyi onkolojideki bütün anne-babalara yaşatsın…